MesânîKur'ân-ı Kerîm — Okunan 'Sen'sin
Ayarlar

Kehf

Mekkî · 110 âyet · Nüzul sırası 69 · Mushaf sırası 18

الكهف
  1. بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

    BismillahirRahmanirRahıym

  2. ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ ٱلْكِتَٰبَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُۥ عِوَجَا

    El Hamdu Lillahilleziy enzele ala abdiHİl Kitabe we lem yec’al lehu ‘ıweca

  3. قَيِّمًا لِّيُنذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِّن لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٱلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا

    Kayyimen, li yunzire be’sen şediyden min ledunHU we yubeşşiral mu’miniynelleziyne ya’melunes salihati enne lehum ecran hasena

  4. مَّٰكِثِينَ فِيهِ أَبَدًا

    Makisiyne fiyhi ebeda

  5. وَيُنذِرَ ٱلَّذِينَ قَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدًا

    We yunziralleziyne kaluttehazAllahu weleda

  6. مَّا لَهُم بِهِۦ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِـَٔابَآئِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَٰهِهِمْ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا

    Ma lehum Bihi min ilmin we la liabaihim* keburet kelimeten tahrucu min efwahihim* in yekulune illa keziba

  7. فَلَعَلَّكَ بَٰخِعٌ نَّفْسَكَ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُوا۟ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَسَفًا

    Felealleke bahıun nefseke ala asarihim in lem yu’minu Bi hazel hadiysi esefa

  8. إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى ٱلْأَرْضِ زِينَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا

    İnna ce’alna ma ‘alel Ardı ziyneten leha linebluwehum eyyuhum ahsenu amela

  9. وَإِنَّا لَجَٰعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًا

    We inna le caılune ma aleyha saıyden curuza

  10. أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَٰبَ ٱلْكَهْفِ وَٱلرَّقِيمِ كَانُوا۟ مِنْ ءَايَٰتِنَا عَجَبًا

    Em hasibte enne Ashabel Kehfi wer Rakıymi kanu min ayatina ‘aceba

  11. إِذْ أَوَى ٱلْفِتْيَةُ إِلَى ٱلْكَهْفِ فَقَالُوا۟ رَبَّنَآ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا

    İz ewel fityetu ilelKehfi fekalu Rabbena atina min ledunKE rahmeten we heyyi’ lena min emrina raşeda

  12. فَضَرَبْنَا عَلَىٰٓ ءَاذَانِهِمْ فِى ٱلْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا

    Fedarebna ala azanihim fiyl Kehfi siniyne adeda

  13. ثُمَّ بَعَثْنَٰهُمْ لِنَعْلَمَ أَىُّ ٱلْحِزْبَيْنِ أَحْصَىٰ لِمَا لَبِثُوٓا۟ أَمَدًا

    Summe beasnahum li na’leme eyyul hızbeyni ahsa lima lebisu emeda

  14. نَّحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُم بِٱلْحَقِّ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ ءَامَنُوا۟ بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَٰهُمْ هُدًى

    Nahnu nekussu aleyke nebeehum Bil Hakk* innehum fityetun amenu Bi Rabbihim we zidnahum huda

  15. وَرَبَطْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا۟ فَقَالُوا۟ رَبُّنَا رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَا۟ مِن دُونِهِۦٓ إِلَٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ إِذًا شَطَطًا

    We rabatna ala kulubihim iz kamu fekalu Rabbuna RabbusSemawati wel Ardı len ned’uwe min duniHİ ilahen lekad kulna izen şetata

  16. هَٰٓؤُلَآءِ قَوْمُنَا ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً لَّوْلَا يَأْتُونَ عَلَيْهِم بِسُلْطَٰنٍۭ بَيِّنٍ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا

    Haulai kawmunettehazu min duniHİ aliheten, lewla ye’tune aleyhim Bi sultanin beyyin* femen azlemu mimmeniftera alAllahi keziba

  17. وَإِذِ ٱعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ فَأْوُۥٓا۟ إِلَى ٱلْكَهْفِ يَنشُرْ لَكُمْ رَبُّكُم مِّن رَّحْمَتِهِۦ وَيُهَيِّئْ لَكُم مِّنْ أَمْرِكُم مِّرْفَقًا

    We izı’tezeltumuhum we ma ya’budune illAllahe fe’wu ilel Kehfi yenşur lekum Rabbukum min rahmetiHİ we yuheyyi’ lekum min emrikum mirfeka

  18. وَتَرَى ٱلشَّمْسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَٰوَرُ عَن كَهْفِهِمْ ذَاتَ ٱلْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ ٱلشِّمَالِ وَهُمْ فِى فَجْوَةٍ مِّنْهُ ذَٰلِكَ مِنْ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ مَن يَهْدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلْمُهْتَدِ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ وَلِيًّا مُّرْشِدًا

    We teraşŞemse iza tale’at tezaweru an Kehfihim zatel yemiyni we iza ğarebet takriduhum zateş şimali we hum fiy fecwetin minh* zalike min ayatillah* men yehdillahu fehuwel muhted* we men yudlil felen tecide lehu weliyyen murşida

  19. وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ ٱلْيَمِينِ وَذَاتَ ٱلشِّمَالِ وَكَلْبُهُم بَٰسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِٱلْوَصِيدِ لَوِ ٱطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا

    We tahsebuhum eykazan we hum rukud* we nukallibuhum zatel yemiyni we zateş şimal* we kelbuhum basitun zira’ayhi Bil wesıyd* lewittala’te aleyhim lewelleyte minhum firaren we le muli’te minhum ru’ba

  20. وَكَذَٰلِكَ بَعَثْنَٰهُمْ لِيَتَسَآءَلُوا۟ بَيْنَهُمْ قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ قَالُوا۟ لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالُوا۟ رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَٱبْعَثُوٓا۟ أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمْ هَٰذِهِۦٓ إِلَى ٱلْمَدِينَةِ فَلْيَنظُرْ أَيُّهَآ أَزْكَىٰ طَعَامًا فَلْيَأْتِكُم بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا

    We kezalike beasnahum li yetesaelu beynehum* kale kailun minhum kem lebistum* kalu lebisna yewmen ew ba’da yewm* kalu Rabbukum a’lemu Bi ma lebistum feb’asu ehadekum Bi werikıkum hazihi ilelMediyneti felyenzur eyyuha ezka taamen fel ye’tikum Bi rizkın minhu wel yetelettaf we la yuş’ıranne Bikum ehada

  21. إِنَّهُمْ إِن يَظْهَرُوا۟ عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِى مِلَّتِهِمْ وَلَن تُفْلِحُوٓا۟ إِذًا أَبَدًا

    İnnehum in yazheru aleykum yercumukum ew yuıydukum fiy milletihim we len tuflihu izen ebeda

  22. وَكَذَٰلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ ٱلسَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَآ إِذْ يَتَنَٰزَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ عَلَيْهِم بُنْيَٰنًا رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قَالَ ٱلَّذِينَ غَلَبُوا۟ عَلَىٰٓ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِم مَّسْجِدًا

    We kezalike a’serna aleyhim li ya’lemu enne wa’dAllahi Hakkun we ennes saate la raybe fiyha* iz yetenazeune beynehum emrehum fekalubnu aleyhim bunyana; Rabbuhum a’lemu Bihim* kalelleziyne ğalebu ala emrihim lenettehızenne aleyhim mescida

  23. سَيَقُولُونَ ثَلَٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًۢا بِٱلْغَيْبِ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُل رَّبِّىٓ أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَآءً ظَٰهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا

    Seyekulune selasetun rabiuhum kelbuhum* we yekulune hamsetun sadisuhum kelbuhum racmen Bil ğayb* we yekulune seb’atun we saminuhum kelbuhum* kul Rabbiy a’lemu Bi ıddetihim ma ya’lemuhum illa kaliyl* fela tumari fiyhim illa miraen zahira* we la testefti fiyhim minhum ehada

  24. وَلَا تَقُولَنَّ لِشَا۟ىْءٍ إِنِّى فَاعِلٌ ذَٰلِكَ غَدًا

    We la tekulenne li şey’in inniy faılun zalike ğada

  25. إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ وَٱذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَىٰٓ أَن يَهْدِيَنِ رَبِّى لِأَقْرَبَ مِنْ هَٰذَا رَشَدًا

    İlla en yeşaAllah* wezkur Rabbeke iza nesiyte we kul ‘asa en yehdiyeni Rabbiy li akrebe min haza raşeda

  26. وَلَبِثُوا۟ فِى كَهْفِهِمْ ثَلَٰثَ مِا۟ئَةٍ سِنِينَ وَٱزْدَادُوا۟ تِسْعًا

    We lebisu fiy Kehfihim selase mietin siniyne wezdadu tis’a

  27. قُلِ ٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا۟ لَهُۥ غَيْبُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِۦ وَأَسْمِعْ مَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِىٍّ وَلَا يُشْرِكُ فِى حُكْمِهِۦٓ أَحَدًا

    Kulillahu a’lemu Bima lebisu* leHU ğaybus Semawati wel Ard* ebsır Bihi we esmı’* ma lehum min duniHİ min weliyyin we la yuşriku fiy hukmiHİ ehada

  28. وَٱتْلُ مَآ أُوحِىَ إِلَيْكَ مِن كِتَابِ رَبِّكَ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَٰتِهِۦ وَلَن تَجِدَ مِن دُونِهِۦ مُلْتَحَدًا

    Wetlu ma uhıye ileyke min Kitabi Rabbike, la mubeddile li kelimatiHİ we len tecide min dunihi multeheda

  29. وَٱصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِٱلْغَدَوٰةِ وَٱلْعَشِىِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُۥ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُۥ عَن ذِكْرِنَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ وَكَانَ أَمْرُهُۥ فُرُطًا

    Wasbir nefseke mealleziyne yed’une Rabbehum Bil ğadati wel aşiyyi yuriydune wecheHU we la ta’du aynake anhum* turiydu ziynetel hayatid dunya we la tutı’ men ağfelna kalbehu an zikrina wettebea hewahu we kane emruhu furuta

  30. وَقُلِ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ فَمَن شَآءَ فَلْيُؤْمِن وَمَن شَآءَ فَلْيَكْفُرْ إِنَّآ أَعْتَدْنَا لِلظَّٰلِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا وَإِن يَسْتَغِيثُوا۟ يُغَاثُوا۟ بِمَآءٍ كَٱلْمُهْلِ يَشْوِى ٱلْوُجُوهَ بِئْسَ ٱلشَّرَابُ وَسَآءَتْ مُرْتَفَقًا

    We kulil Hakku min Rabbikum femen şae felyu’min we men şae felyekfur* inna a’tedna lizzalimiyne naren, ehata Bihim suradikuha* we in yesteğıysu yuğasu Bi main kelmuhli yeşwil wucuh* bi’seşşerab* we saet murtefeka

  31. إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا

    İnnelleziyne amenu we amilussalihati inna la nudıy’u ecre men ahsene amela

  32. أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ جَنَّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهِمُ ٱلْأَنْهَٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ نِعْمَ ٱلثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا

    Ulaike lehum cennatu Adnin tecriy min tahtihimul enharu yuhallewne fiyha min esawire min zehebin we yelbesune siyaben hudren min sundusin we istebrakın muttekiiyne fiyha alel eraik* nı’messewab* we hasunet murtefeka

  33. وَٱضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَٰبٍ وَحَفَفْنَٰهُمَا بِنَخْلٍ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًا

    Wadrib lehum meselen raculeyni ce’alna liehadihima cenneteyni min a’nabin we hafefnahuma Bi nahlin we ce’alna beynehuma zer’a

  34. كِلْتَا ٱلْجَنَّتَيْنِ ءَاتَتْ أُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِم مِّنْهُ شَيْـًٔا وَفَجَّرْنَا خِلَٰلَهُمَا نَهَرًا

    Kiltel cenneteyni atet ukuleha we lem tazlim minhu şey’en we feccerna hılalehuma nehera

  35. وَكَانَ لَهُۥ ثَمَرٌ فَقَالَ لِصَٰحِبِهِۦ وَهُوَ يُحَاوِرُهُۥٓ أَنَا۠ أَكْثَرُ مِنكَ مَالًا وَأَعَزُّ نَفَرًا

    We kane lehu semer* fekale li sahıbihi we huwe yuhawiruhu ene ekseru minke malen we eazzu nefera

  36. وَدَخَلَ جَنَّتَهُۥ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ قَالَ مَآ أَظُنُّ أَن تَبِيدَ هَٰذِهِۦٓ أَبَدًا

    We dehale cennetehu we huwe zalimun li nefsih* kale ma ezunnu en tebiyde hazihi ebeda

  37. وَمَآ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَآئِمَةً وَلَئِن رُّدِدتُّ إِلَىٰ رَبِّى لَأَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنقَلَبًا

    We ma ezunnus saate kaimeten we lein rudidtu ila Rabbiy le ecidenne hayren minha munkaleba

  38. قَالَ لَهُۥ صَاحِبُهُۥ وَهُوَ يُحَاوِرُهُۥٓ أَكَفَرْتَ بِٱلَّذِى خَلَقَكَ مِن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّىٰكَ رَجُلًا

    Kale lehu sahıbuhu we huwe yuhawiruhu ekeferte Billeziy halekake min turabin summe min nutfetin summe sewwake racula

  39. لَّٰكِنَّا۠ هُوَ ٱللَّهُ رَبِّى وَلَآ أُشْرِكُ بِرَبِّىٓ أَحَدًا

    Lakinne HUwAllahu Rabbiy we la uşriku Bi Rabbiy ehada

  40. وَلَوْلَآ إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَآءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِ إِن تَرَنِ أَنَا۠ أَقَلَّ مِنكَ مَالًا وَوَلَدًا

    We lewla iz dehalte cenneteke kulte ma şaAllahu la kuwwete illa Billah* in terani ene ekalle minke malen we weleda

  41. فَعَسَىٰ رَبِّىٓ أَن يُؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّن جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَتُصْبِحَ صَعِيدًا زَلَقًا

    Fe ‘asa Rabbiy en yu’tiyeni hayren min cennetike we yursile aleyha husbanen minesSemai fetusbiha sa’ıyden zeleka

  42. أَوْ يُصْبِحَ مَآؤُهَا غَوْرًا فَلَن تَسْتَطِيعَ لَهُۥ طَلَبًا

    Ew yusbiha mauha ğawren felen testetıy’a lehu taleba

  43. وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِۦ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَىٰ مَآ أَنفَقَ فِيهَا وَهِىَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّىٓ أَحَدًا

    We uhıyta Bi semerihi feasbeha yukallibu keffeyhi ala ma enfeka fiyha we hiye hawiyetun ala uruşiha we yekulu ya leyteniy lem uşrik Bi Rabbiy ehada

  44. وَلَمْ تَكُن لَّهُۥ فِئَةٌ يَنصُرُونَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مُنتَصِرًا

    We lem tekun lehu fietun yensurunehu min dunillahi we ma kane muntesıra

  45. هُنَالِكَ ٱلْوَلَٰيَةُ لِلَّهِ ٱلْحَقِّ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَخَيْرٌ عُقْبًا

    Hunalikel Welayetu Lillahil Hakk* HUwe hayrun sewaben we hayrun ukba

  46. وَٱضْرِبْ لَهُم مَّثَلَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَآءٍ أَنزَلْنَٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخْتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيمًا تَذْرُوهُ ٱلرِّيَٰحُ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ مُّقْتَدِرًا

    Wadrib lehum meselel hayatid dunya kemain enzelnahu mines Semai fahteleta Bihi nebatul’ Ardı feasbeha heşiymen tezruhurriyah* we kanAllahu ala kulli şey’in muktedira

  47. ٱلْمَالُ وَٱلْبَنُونَ زِينَةُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَٱلْبَٰقِيَٰتُ ٱلصَّٰلِحَٰتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا

    El malu wel benune ziynetul hayatid dunya* wel bakıyatus salihatu hayrun ‘ınde Rabbike sewaben we hayrun emela

  48. وَيَوْمَ نُسَيِّرُ ٱلْجِبَالَ وَتَرَى ٱلْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا

    We yewme nuseyyirul cibale we teral’Arda barizeten we haşernahum felem nuğadir minhum ehada

  49. وَعُرِضُوا۟ عَلَىٰ رَبِّكَ صَفًّا لَّقَدْ جِئْتُمُونَا كَمَا خَلَقْنَٰكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍۭ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّن نَّجْعَلَ لَكُم مَّوْعِدًا

    We ‘uridu ala Rabbike saffa* lekad ci’tumuna kema halaknakum ewwele merretin, bel zeamtum ellen nec’ale lekum mew’ıda

  50. وَوُضِعَ ٱلْكِتَٰبُ فَتَرَى ٱلْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَٰوَيْلَتَنَا مَالِ هَٰذَا ٱلْكِتَٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّآ أَحْصَىٰهَا وَوَجَدُوا۟ مَا عَمِلُوا۟ حَاضِرًا وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا

    We wudı’al Kitabu feteral mucrimiyne muşfikıyne mimma fiyhi we yekulune ya weyletena mali hazel Kitabi la yuğadiru sağıyraten we la kebiyreten illa ahsaha* we wecedu ma amilu hadıra* we la yazlimu Rabbuke ehada

  51. وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ ٱلْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِۦٓ أَفَتَتَّخِذُونَهُۥ وَذُرِّيَّتَهُۥٓ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِى وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۢ بِئْسَ لِلظَّٰلِمِينَ بَدَلًا

    We iz kulna lil Melaiketiscudu liAdeme fesecedu illa ibliys* kane minel Cinni fefeseka an emri rabbih* efetettehızunehu we zuriyyetehu ewliyae min dunİY we hum lekum aduww* bi’se liz zalimiyne bedela

  52. مَّآ أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَلَا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ ٱلْمُضِلِّينَ عَضُدًا

    Ma eşhedtuhum halkas Semawati wel Ardı we la halka enfusihim* we ma kuntu muttehızel mudılliyne ‘aduda

  53. وَيَوْمَ يَقُولُ نَادُوا۟ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُم مَّوْبِقًا

    We yewme yekulu nadu şurekaiyelleziyne zeamtum fedeawhum felem yesteciybu lehum we ce’alna beynehum mewbika

  54. وَرَءَا ٱلْمُجْرِمُونَ ٱلنَّارَ فَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُم مُّوَاقِعُوهَا وَلَمْ يَجِدُوا۟ عَنْهَا مَصْرِفًا

    We rael mucrimunen nare fezannu ennehum muwakı’uha we lem yecidu anha masrifa

  55. وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِى هَٰذَا ٱلْقُرْءَانِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلٍ وَكَانَ ٱلْإِنسَٰنُ أَكْثَرَ شَىْءٍ جَدَلًا

    We lekad sarrefna fiy hazel Kur’ani linNasi min kulli mesel* we kanel İnsanu eksere şey’in cedela

  56. وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤْمِنُوٓا۟ إِذْ جَآءَهُمُ ٱلْهُدَىٰ وَيَسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّهُمْ إِلَّآ أَن تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ ٱلْأَوَّلِينَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ ٱلْعَذَابُ قُبُلًا

    We ma mene’anNase en yu’minu iz caehumul huda we yestağfiru Rabbehum illa en te’tiyehum sunnetul ewweliyne ew ye’tiyehumul azabu kubula

  57. وَمَا نُرْسِلُ ٱلْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَيُجَٰدِلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِٱلْبَٰطِلِ لِيُدْحِضُوا۟ بِهِ ٱلْحَقَّ وَٱتَّخَذُوٓا۟ ءَايَٰتِى وَمَآ أُنذِرُوا۟ هُزُوًا

    We ma nursilul murseliyne illa mubeşşiriyne we munziriyn* we yucadilulleziyne keferu Bil batıli li yudhıdu Bihil Hakka wettehazu ayatiy we ma unziru huzuwa

  58. وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِىَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى ٱلْهُدَىٰ فَلَن يَهْتَدُوٓا۟ إِذًا أَبَدًا

    We men azlemu mimmen zukkire Bi ayati Rabbihi fea’reda anha we nesiye ma kaddemet yedah* inna ce’alna ala kulubihim ekinneten en yefkahuhu we fiy azanihim wakra* we in ted’uhum ilel huda felen yehtedu izen ebeda

  59. وَرَبُّكَ ٱلْغَفُورُ ذُو ٱلرَّحْمَةِ لَوْ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُوا۟ لَعَجَّلَ لَهُمُ ٱلْعَذَابَ بَل لَّهُم مَّوْعِدٌ لَّن يَجِدُوا۟ مِن دُونِهِۦ مَوْئِلًا

    We Rabbukel Ğafuru ZurRahmeti, lew yuahızuhum Bi ma kesebu le ‘accele lehumul azab* bel lehum mew’ıdun len yecidu min dunihi mew’ila

  60. وَتِلْكَ ٱلْقُرَىٰٓ أَهْلَكْنَٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا۟ وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِم مَّوْعِدًا

    We tilkel kura ehleknahum lemma zalemu we ce’alna li mehlikihim mew’ıda

  61. وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَىٰهُ لَآ أَبْرَحُ حَتَّىٰٓ أَبْلُغَ مَجْمَعَ ٱلْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِىَ حُقُبًا

    We iz kale Musa li fetahu la ebrahu hatta ebluğa mecmeal bahreyni ew emdıye hukuba

  62. فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِى ٱلْبَحْرِ سَرَبًا

    Felemma beleğa mecmea beynihima nesiya hutehuma fettehaze sebiylehu fiyl bahri sereba

  63. فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَىٰهُ ءَاتِنَا غَدَآءَنَا لَقَدْ لَقِينَا مِن سَفَرِنَا هَٰذَا نَصَبًا

    Felemma caweza kale lifetahu atina ğadaena* lekad lekıyna min seferina haza nesaba

  64. قَالَ أَرَءَيْتَ إِذْ أَوَيْنَآ إِلَى ٱلصَّخْرَةِ فَإِنِّى نَسِيتُ ٱلْحُوتَ وَمَآ أَنسَىٰنِيهُ إِلَّا ٱلشَّيْطَٰنُ أَنْ أَذْكُرَهُۥ وَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِى ٱلْبَحْرِ عَجَبًا

    Kale eraeyte iz eweyna ilesSahreti feinniy nesiytul hut* we ma ensaniyhu illeşşeytanu en ezkureh* wettehaze sebiylehu fiylbahri ‘aceba

  65. قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ فَٱرْتَدَّا عَلَىٰٓ ءَاثَارِهِمَا قَصَصًا

    Kale zalike ma kunna nebğ* fertedda ala asarihima kasasa

  66. فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ ءَاتَيْنَٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِندِنَا وَعَلَّمْنَٰهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًا

    Feweceda ‘abden min ‘ıbadiNA ateynahu rahmeten min ‘ındiNA we ‘allemnahu min ledunNA ‘ılma

  67. قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰ هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلَىٰٓ أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا

    Kale lehu Musa hel ettebiuke ala en tuallimeni mimma ullimte ruşda

  68. قَالَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًا

    Kale inneke len testetıy’a me’ıye sabra

  69. وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلَىٰ مَا لَمْ تُحِطْ بِهِۦ خُبْرًا

    We keyfe tasbiru ala ma lem tuhıt Bihi hubra

  70. قَالَ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ صَابِرًا وَلَآ أَعْصِى لَكَ أَمْرًا

    Kale seteciduniy inşaAllahu sabiren we la a’sıy leke emra

  71. قَالَ فَإِنِ ٱتَّبَعْتَنِى فَلَا تَسْـَٔلْنِى عَن شَىْءٍ حَتَّىٰٓ أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا

    Kale fe initteba’teniy fela tes’elniy an şey’in hatta uhdise leke minhu zikra

  72. فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا رَكِبَا فِى ٱلسَّفِينَةِ خَرَقَهَا قَالَ أَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا إِمْرًا

    Fentaleka* hatta iza rekiba fiys sefiyneti harekaha* kale eharakteha lituğrika ehleha* lekad ci’te şey’en imra

  73. قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًا

    Kale elem ekul inneke len testatıy’a meıye sabra

  74. قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِى بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرْهِقْنِى مِنْ أَمْرِى عُسْرًا

    Kale la tuahızniy Bima nesiytu we la turhıkniy min emriy ‘usra

  75. فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا لَقِيَا غُلَٰمًا فَقَتَلَهُۥ قَالَ أَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةًۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ لَّقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا

    Fentaleka* hatta iza lekıya ğulamen fe katelehu, kale ekatelte nefsen zekiyyeten Bi ğayri nefs* le kad ci’te şey’en nukra

  76. قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًا

    Kale elem ekul leke inneke len testetıy’a meıye sabra

  77. قَالَ إِن سَأَلْتُكَ عَن شَىْءٍۭ بَعْدَهَا فَلَا تُصَٰحِبْنِى قَدْ بَلَغْتَ مِن لَّدُنِّى عُذْرًا

    Kale in seeltuke an şey’in ba’deha fela tusahıbniy* kad belağte min ledunniy ‘uzra

  78. فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَيَآ أَهْلَ قَرْيَةٍ ٱسْتَطْعَمَآ أَهْلَهَا فَأَبَوْا۟ أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارًا يُرِيدُ أَن يَنقَضَّ فَأَقَامَهُۥ قَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْرًا

    Fentaleka* hatta iza eteya ehle karyetinistat’ama ehleha feebew en yudayyifuhuma feweceda fiyha cidaren yuriydu en yenkadda feekameh* kale lew şi’te lettehazte aleyhi ecra

  79. قَالَ هَٰذَا فِرَاقُ بَيْنِى وَبَيْنِكَ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيلِ مَا لَمْ تَسْتَطِع عَّلَيْهِ صَبْرًا

    Kale haza firaku beyniy we beynik* seunebbiuke Bi te’wiyli ma lem testetı’ aleyhi sabra

  80. أَمَّا ٱلسَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَٰكِينَ يَعْمَلُونَ فِى ٱلْبَحْرِ فَأَرَدتُّ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَآءَهُم مَّلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْبًا

    Emmes sefiynetu fe kanet li mesakiyne ya’melune fiyl bahri feeredtu en e’ıybeha we kane weraehum melikun ye’huzu kulle sefiynetin ğasba

  81. وَأَمَّا ٱلْغُلَٰمُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينَآ أَن يُرْهِقَهُمَا طُغْيَٰنًا وَكُفْرًا

    We emmel ğulamu fekane ebewahu mu’mineyni fehaşiyna en yurhikahuma tuğyanen we kufra

  82. فَأَرَدْنَآ أَن يُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكَوٰةً وَأَقْرَبَ رُحْمًا

    Feeredna en yubdilehuma Rabbuhuma hayren minhu zekaten we akrebe ruhma

  83. وَأَمَّا ٱلْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَٰمَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِى ٱلْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُۥ كَنزٌ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَٰلِحًا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَن يَبْلُغَآ أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنزَهُمَا رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ وَمَا فَعَلْتُهُۥ عَنْ أَمْرِى ذَٰلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِع عَّلَيْهِ صَبْرًا

    We emmel cidaru fekane li ğulameyni yetiymeyni fiyl mediyneti we kane tahtehu kenzun lehuma we kane ebuhuma saliha* feerade Rabbuke en yebluğa eşuddehuma we yestahrica kenzehuma* rahmeten min Rabbik* we ma fealtuhu an emriy* zalike te’wilu ma lem testı’ aleyhi sabra

  84. وَيَسْـَٔلُونَكَ عَن ذِى ٱلْقَرْنَيْنِ قُلْ سَأَتْلُوا۟ عَلَيْكُم مِّنْهُ ذِكْرًا

    We yes’eluneke an Ziyl karneyn* kul seetlu aleykum minhu zikra

  85. إِنَّا مَكَّنَّا لَهُۥ فِى ٱلْأَرْضِ وَءَاتَيْنَٰهُ مِن كُلِّ شَىْءٍ سَبَبًا

    İnna mekkenna lehu fiyl Ardı we ateynahu min kulli şey’in sebeba

  86. فَأَتْبَعَ سَبَبًا

    Feetbe’a sebeba

  87. حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ ٱلشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِى عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوْمًا قُلْنَا يَٰذَا ٱلْقَرْنَيْنِ إِمَّآ أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّآ أَن تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا

    Hatta iza beleğa mağribeşŞemsi wecedeha tağrubu fiy ‘aynin hamietin we wecede ‘ındeha kawma* kulna ya Zelkarneyni imma en tu’azzibe we imma en tettehıze fiyhim husna

  88. قَالَ أَمَّا مَن ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُۥ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَىٰ رَبِّهِۦ فَيُعَذِّبُهُۥ عَذَابًا نُّكْرًا

    Kale emma men zaleme fesewfe nu’azzibuhu summe yureddu ila Rabbihi feyu’azzibuhu azaben nukra

  89. وَأَمَّا مَنْ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحًا فَلَهُۥ جَزَآءً ٱلْحُسْنَىٰ وَسَنَقُولُ لَهُۥ مِنْ أَمْرِنَا يُسْرًا

    We emma men amene we amile salihan felehu cezaenilHusna* we senekulu lehu min emrina yusra

  90. ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا

    Summe etbe’a sebeba

  91. حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ ٱلشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَىٰ قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتْرًا

    Hatta iza beleğa matliaş Şemsi wecedeha tatlu’u ala kawmin lem nec’al lehum min duniha sitra

  92. كَذَٰلِكَ وَقَدْ أَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا

    Kezalik* we kad ehatna Bima ledeyhi hubra

  93. ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا

    Summe etbe’a sebeba

  94. حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ بَيْنَ ٱلسَّدَّيْنِ وَجَدَ مِن دُونِهِمَا قَوْمًا لَّا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا

    Hatta iza belağa beynes seddeyni wecede min dunihima kawmen la yekadune yefkahune kawla

  95. قَالُوا۟ يَٰذَا ٱلْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَىٰٓ أَن تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا

    Kalu ya Zelkarneyni inne ye’cuce we me’cuce mufsidune fiyl Ardı fehel nec’alu leke harcen ala en tec’ale beynena we beynehum sedda

  96. قَالَ مَا مَكَّنِّى فِيهِ رَبِّى خَيْرٌ فَأَعِينُونِى بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا

    Kale ma mekkenniy fiyhi Rabbiy hayrun fe e’ıynuniy Bi kuwwetin ec’al beynekum we beynehum radma

  97. ءَاتُونِى زُبَرَ ٱلْحَدِيدِ حَتَّىٰٓ إِذَا سَاوَىٰ بَيْنَ ٱلصَّدَفَيْنِ قَالَ ٱنفُخُوا۟ حَتَّىٰٓ إِذَا جَعَلَهُۥ نَارًا قَالَ ءَاتُونِىٓ أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا

    Atuniy zuberel hadiyd* hatta iza sawa beynes sadefeyni kalenfuhu* hatta iza ce’alehu naren kale atuniy ufriğ aleyhi kıtra

  98. فَمَا ٱسْطَٰعُوٓا۟ أَن يَظْهَرُوهُ وَمَا ٱسْتَطَٰعُوا۟ لَهُۥ نَقْبًا

    Femesta’u en yazharuhu we mesteta’u lehu nakba

  99. قَالَ هَٰذَا رَحْمَةٌ مِّن رَّبِّى فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ رَبِّى جَعَلَهُۥ دَكَّآءَ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّى حَقًّا

    Kale haza rahmetun min Rabbiy* feiza cae wa’du Rabbiy ce’alehu dekka’* we kane wa’du Rabbiy hakka

  100. وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِى بَعْضٍ وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَجَمَعْنَٰهُمْ جَمْعًا

    We terekna ba’dahum yewmeizin yemucu fiy ba’din we nufiha fiysSuri fecema’nahum cem’a

  101. وَعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِّلْكَٰفِرِينَ عَرْضًا

    We aradna cehenneme yewmeizin lil kafiriyne ‘arda

  102. ٱلَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِى غِطَآءٍ عَن ذِكْرِى وَكَانُوا۟ لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا

    Elleziyne kanet a’yunuhum fiy ğıtain an zikriy we kanu la yestetıy’une sem’a

  103. أَفَحَسِبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَن يَتَّخِذُوا۟ عِبَادِى مِن دُونِىٓ أَوْلِيَآءَ إِنَّآ أَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَٰفِرِينَ نُزُلًا

    Efe hasibelleziyne keferu en yettehızu ıbadiy min dunİY ewliya’* inna a’tedna cehenneme lilkafiriyne nuzula

  104. قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِٱلْأَخْسَرِينَ أَعْمَٰلًا

    Kul hel nunebbiukum Bil ahseriyne a’mala

  105. ٱلَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا

    Elleziyne dalle sa’yuhum fiyl hayatid dunya we hum yahsebune ennehum yuhsinune sun’a

  106. أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَآئِهِۦ فَحَبِطَتْ أَعْمَٰلُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ وَزْنًا

    Ulaikelleziyne keferu Bi ayati Rabbihim we LıkaiHİ fehabitat a’maluhum fela nukıymu lehum yewmel kıyameti wezna

  107. ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا۟ وَٱتَّخَذُوٓا۟ ءَايَٰتِى وَرُسُلِى هُزُوًا

    Zalike cezauhum cehennemu Bima keferu wettehazu ayatiy we Rusuliy huzuwa

  108. إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّٰتُ ٱلْفِرْدَوْسِ نُزُلًا

    İnnelleziyne amenu we amilus salihati kanet lehum cennatul firdewsi nuzula

  109. خَٰلِدِينَ فِيهَا لَا يَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًا

    Halidiyne fiyha la yebğune ‘anha hıwela

  110. قُل لَّوْ كَانَ ٱلْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَٰتِ رَبِّى لَنَفِدَ ٱلْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَٰتُ رَبِّى وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِۦ مَدَدًا

    Kul lew kanel bahru midaden likelimati Rabbiy lenefidel bahru kable en tenfede kelimatu Rabbiy welew ci’na Bi mislihi mededa

  111. قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰٓ إِلَىَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَٰحِدٌ فَمَن كَانَ يَرْجُوا۟ لِقَآءَ رَبِّهِۦ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَٰلِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِۦٓ أَحَدًۢا

    Kul innema ene beşerun mislukum yuha ileyye ennema ilahukum ilahun wahıd * femen kane yercu Lıkae Rabbihi felya’mel amelen salihan we la yuşrik Bi ‘ıbadeti Rabbihi ehada

Frekans

Âyetin harf değerlerinden (ebced) üretilen ses; okuyuştan bağımsızdır.

Sütun yüksekliği = ağırlık (adet); konum = frekans (logaritmik)

Seçenekler
Ses türü
Çalış biçimi
Harf tablosu
HarfAdetHzBantKatlı Hz
ا11511Zarf1024
ب2712Zarf1024
ج893Zarf768
د1704Zarf1024
ه3645Zarf640
و4196Zarf768
ز337Zarf896
ح1058Zarf1024
ط399Zarf1152
ي48110Zarf640
ك17320Zarf640
ل65930Zarf960
م49040Zarf640
ن50850Zarf800
س12360Zarf960
ع20670Zarf1120
ف17480Zarf640
ص4590Zarf720
ق151100Taşıyıcı800
ر275200Taşıyıcı800
ش47300Taşıyıcı600
ت225400Taşıyıcı800
ث41500Taşıyıcı1000
خ49600Taşıyıcı600
ذ106700Taşıyıcı700
ض31800Taşıyıcı800
ظ17900Taşıyıcı900
غ361000Taşıyıcı1000
Âyetin toplam ebcedi495606

Toplam yalnız sayı olarak gösterilir; sese katılmaz. Ses tümüyle harflerden gelir.

Ölçüm grafikleri

Grafikler ses çalarken dolar.

Nasıl çalışır

Yalnız harf değerlerinden türetilir; okuyuştan bağımsızdır. 100 Hz altı: zarf modülasyonu · 100 Hz ve üstü: taşıyıcı ton; 100 Hz üstü harfi olmayan âyette harfler oktav-katlanarak taşır. Ses tarayıcıda anlık üretilir, dosya yoktur.

Ardışık: sesli okumadaki sırayla her âyetin kendi frekans profili (taşıyıcıları ve zarfı) art arda çalınır; âyet süresi harf sayısıyla orantılıdır, çalan âyet listede işaretlenir.

Akış: harf dizisi tek dalga olarak, faz kesilmeden; her harf kendi frekansında k tam periyot sürer (öz süre = Σ 1/değer). Katlamalı kipte harf başına tempo sabittir.

Sûre düzeyinde de ses yalnız harflerden gelir; Ardışık kipte her âyet kendi harfleriyle, sırayla çalınır.