MesânîKur'ân-ı Kerîm — Okunan 'Sen'sin
Ayarlar

Yûsuf

Mekkî · 111 âyet · Nüzul sırası 53 · Mushaf sırası 12

يوسف
  1. بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

    BismillahirRahmanirRahıym

  2. الٓر تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ

    Elif Laaam Raa* tilke ayatul Kitabil mubiyn

  3. إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ قُرْءَٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

    İnna enzelnahu Kur’anen ‘arabiyyen leallekum ta’kılun

  4. نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ ٱلْقَصَصِ بِمَآ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ هَٰذَا ٱلْقُرْءَانَ وَإِن كُنتَ مِن قَبْلِهِۦ لَمِنَ ٱلْغَٰفِلِينَ

    Nahnu nekussu aleyke ahsenel kasası Bima ewhayna ileyke hazel Kur’an* we in kunte min kablihi leminel ğafiliyn

  5. إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَٰٓأَبَتِ إِنِّى رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِى سَٰجِدِينَ

    İz kale Yusufu li ebiyhi ya ebeti inniy raeytu ehade aşere Kewkeben weşŞemse wel Kamere raeytuhum li sacidiyn

  6. قَالَ يَٰبُنَىَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلَىٰٓ إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا۟ لَكَ كَيْدًا إِنَّ ٱلشَّيْطَٰنَ لِلْإِنسَٰنِ عَدُوٌّ مُّبِينٌ

    Kale ya buneyye la taksus ru’yake ala ıhwetike feyekiydu leke keyda* inneş şeytane lil İnsani aduwwun mubiyn

  7. وَكَذَٰلِكَ يَجْتَبِيكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهُۥ عَلَيْكَ وَعَلَىٰٓ ءَالِ يَعْقُوبَ كَمَآ أَتَمَّهَا عَلَىٰٓ أَبَوَيْكَ مِن قَبْلُ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَٰقَ إِنَّ رَبَّكَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

    We kezalike yectebiyke Rabbuke we yuallimuke min te’wiylil ehadiysi we yutimmu nı’meteHU aleyke we ala ali Ya’kube kema etemmeha ala ebeweyke min kablu İbrahiyme we İshak* inne Rabbeke Aliymun Hakiym

  8. لَّقَدْ كَانَ فِى يُوسُفَ وَإِخْوَتِهِۦٓ ءَايَٰتٌ لِّلسَّآئِلِينَ

    Lekad kane fiy Yusufe we ıhwetihi ayatun lissailiyn

  9. إِذْ قَالُوا۟ لَيُوسُفُ وَأَخُوهُ أَحَبُّ إِلَىٰٓ أَبِينَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّ أَبَانَا لَفِى ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ

    İz kalu le Yusufu we ehuhu ehabbu ila ebiyna minna we nahnu usbetun, inne ebana lefiy dalalin mubiyn

  10. ٱقْتُلُوا۟ يُوسُفَ أَوِ ٱطْرَحُوهُ أَرْضًا يَخْلُ لَكُمْ وَجْهُ أَبِيكُمْ وَتَكُونُوا۟ مِنۢ بَعْدِهِۦ قَوْمًا صَٰلِحِينَ

    Uktulu Yusufe ewitrahuhu Ardan yahlu lekum wechu ebiykum we tekunu min ba’dihi kawmen salihıyn

  11. قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ لَا تَقْتُلُوا۟ يُوسُفَ وَأَلْقُوهُ فِى غَيَٰبَتِ ٱلْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ ٱلسَّيَّارَةِ إِن كُنتُمْ فَٰعِلِينَ

    Kale kailun minhum la taktulu Yusufe we elkuhu fiy ğayabetil cubbi yeltekıthu ba’dus seyyareti in kuntum fa’ıliyn

  12. قَالُوا۟ يَٰٓأَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَ۫نَّا عَلَىٰ يُوسُفَ وَإِنَّا لَهُۥ لَنَٰصِحُونَ

    Kalu ya ebana ma leke la te’menna ala Yusufe we inna lehu lenasihun

  13. أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ

    Ersilhu meana ğaden yerta’ we yel’ab we inna lehu lehafizun

  14. قَالَ إِنِّى لَيَحْزُنُنِىٓ أَن تَذْهَبُوا۟ بِهِۦ وَأَخَافُ أَن يَأْكُلَهُ ٱلذِّئْبُ وَأَنتُمْ عَنْهُ غَٰفِلُونَ

    Kale inniy le yahzununiy en tezhebu Bihi we ehafu en ye’kulehuzzi’bu we entum anhu ğafilun

  15. قَالُوا۟ لَئِنْ أَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّآ إِذًا لَّخَٰسِرُونَ

    Kalu lein ekelehuzzi’bu we nahnu usbetun inna izen lehasirun

  16. فَلَمَّا ذَهَبُوا۟ بِهِۦ وَأَجْمَعُوٓا۟ أَن يَجْعَلُوهُ فِى غَيَٰبَتِ ٱلْجُبِّ وَأَوْحَيْنَآ إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُم بِأَمْرِهِمْ هَٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

    Fe lemma zehebu Bihi we ecme’u en yec’aluhu fiy ğayabetil cubbi, we ewhayna ileyhi le tunebbiennehum Bi emrihim haza we hum la yeş’urun

  17. وَجَآءُوٓ أَبَاهُمْ عِشَآءً يَبْكُونَ

    We cau ebahum ‘ışaen yebkun

  18. قَالُوا۟ يَٰٓأَبَانَآ إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَٰعِنَا فَأَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ وَمَآ أَنتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صَٰدِقِينَ

    Kalu ya ebana inna zehebna nestebiku we terekna Yusufe ‘ınde metaına fe ekelehuzzi’bu, we ma ente Bi mu’minin lena welew kunna sadikıyn

  19. وَجَآءُو عَلَىٰ قَمِيصِهِۦ بِدَمٍ كَذِبٍ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَٱللَّهُ ٱلْمُسْتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ

    We cau ala kamıysıhi Bidemin kezib* kale bel sewwelet lekum enfusukum emra* fesabrun cemiyl* wAllahulMusteanu ala ma tesıfun

  20. وَجَآءَتْ سَيَّارَةٌ فَأَرْسَلُوا۟ وَارِدَهُمْ فَأَدْلَىٰ دَلْوَهُۥ قَالَ يَٰبُشْرَىٰ هَٰذَا غُلَٰمٌ وَأَسَرُّوهُ بِضَٰعَةً وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ

    We caet seyyaretun feerselu waridehum feedla delweh* kale ya buşra haza ğulam* we eserruhu bidaaten, wAllahu Aliymun Bi ma ya’melun

  21. وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍۭ بَخْسٍ دَرَٰهِمَ مَعْدُودَةٍ وَكَانُوا۟ فِيهِ مِنَ ٱلزَّٰهِدِينَ

    We şerawhu Bi semenin bahsin derahime ma’dudetin, we kanu fiyhi minez zahidiyn

  22. وَقَالَ ٱلَّذِى ٱشْتَرَىٰهُ مِن مِّصْرَ لِٱمْرَأَتِهِۦٓ أَكْرِمِى مَثْوَىٰهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوْ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدًا وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلِنُعَلِّمَهُۥ مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ وَٱللَّهُ غَالِبٌ عَلَىٰٓ أَمْرِهِۦ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

    We kalellezişterahu min mısra limraetihi ekrimiy meswahu ‘asa en yenfeana ew nettehızehu weleda* we kezalike mekkenna li Yusufe fiyl Ard* we linuallimehu min te’wiylil ehadiys* wAllahu ğalibun ala emrihi we lakinne ekseranNasi la ya’lemun

  23. وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥٓ ءَاتَيْنَٰهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

    We lemma beleğa eşuddehu ateynahu hukmen we ılma* we kezalike neczil muhsiniyn

  24. وَرَٰوَدَتْهُ ٱلَّتِى هُوَ فِى بَيْتِهَا عَن نَّفْسِهِۦ وَغَلَّقَتِ ٱلْأَبْوَٰبَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ إِنَّهُۥ رَبِّىٓ أَحْسَنَ مَثْوَاىَ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّٰلِمُونَ

    We rawedethulletiy huwe fiy beytiha ‘an nefsihi we ğallekatil ebwabe we kalet heyte lek* kale me’azallahi inneHU Rabbiy ahsene meswaye, innehu la yuflihuz zalimun

  25. وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِۦ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَآ أَن رَّءَا بُرْهَٰنَ رَبِّهِۦ كَذَٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ ٱلسُّوٓءَ وَٱلْفَحْشَآءَ إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُخْلَصِينَ

    We lekad hemmet Bihi we hemme Biha* lewla en rea burhane Rabbih* kezalike linasrife anhussue welfahşa’* innehu min ıbadinel muhlesıyn

  26. وَٱسْتَبَقَا ٱلْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيصَهُۥ مِن دُبُرٍ وَأَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا ٱلْبَابِ قَالَتْ مَا جَزَآءُ مَنْ أَرَادَ بِأَهْلِكَ سُوٓءًا إِلَّآ أَن يُسْجَنَ أَوْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

    Westebekal babe we kaddet kamısahu min duburin we elfeya seyyideha ledel bab* kalet ma cezau men erade Bi ehlike suen illa en yuscene ew azabun eliym

  27. قَالَ هِىَ رَٰوَدَتْنِى عَن نَّفْسِى وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْ أَهْلِهَآ إِن كَانَ قَمِيصُهُۥ قُدَّ مِن قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ

    Kale hiye rawedetniy ‘an nefsiy we şehide şahidun min ehliha* in kane kamiysuhu kudde min kubulin fesadekat we huwe minel kazibiyn

  28. وَإِن كَانَ قَمِيصُهُۥ قُدَّ مِن دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

    We in kane kamiysuhu kudde min duburin fekezebet we huwe mines sadikıyn

  29. فَلَمَّا رَءَا قَمِيصَهُۥ قُدَّ مِن دُبُرٍ قَالَ إِنَّهُۥ مِن كَيْدِكُنَّ إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌ

    Felemma rea kamiysahu kudde min duburin kale innehu min keydikunne, inne keydekunne azıym

  30. يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هَٰذَا وَٱسْتَغْفِرِى لِذَنۢبِكِ إِنَّكِ كُنتِ مِنَ ٱلْخَاطِـِٔينَ

    Yusufu a’rıd ‘an haza, westağfiriy li zenbiki, inneki kunti minel hatıiyn

  31. وَقَالَ نِسْوَةٌ فِى ٱلْمَدِينَةِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ تُرَٰوِدُ فَتَىٰهَا عَن نَّفْسِهِۦ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا إِنَّا لَنَرَىٰهَا فِى ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ

    We kale niswetun fiyl medinetimraetul aziyzi turawidu fetaha an nefsih* kad şeğefeha hubba* inna leneraha fiy dalalin mubiyn

  32. فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـًٔا وَءَاتَتْ كُلَّ وَٰحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّينًا وَقَالَتِ ٱخْرُجْ عَلَيْهِنَّ فَلَمَّا رَأَيْنَهُۥٓ أَكْبَرْنَهُۥ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَٰشَ لِلَّهِ مَا هَٰذَا بَشَرًا إِنْ هَٰذَآ إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ

    Felemma semiat Bi mekrihinne erselet ileyhinne we a’tedet lehunne muttekeen we atet kulle wahıdetin minhunne sikkiynen we kaletıhruc aleyhinne, felemma raeynehu ekbernehu we katta’ne eydiyehunne we kulne haşe Lillahi ma haza beşera* in haza illa melekun keriym

  33. قَالَتْ فَذَٰلِكُنَّ ٱلَّذِى لُمْتُنَّنِى فِيهِ وَلَقَدْ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ فَٱسْتَعْصَمَ وَلَئِن لَّمْ يَفْعَلْ مَآ ءَامُرُهُۥ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًا مِّنَ ٱلصَّٰغِرِينَ

    Kalet fe zalikunnelleziy lumtunneniy fiyh* we lekad rawedtuhu an nefsihi festa’sam* we lein lem yef’al ma amuruhu leyuscenenne we leyekunen mines sağıriyn

  34. قَالَ رَبِّ ٱلسِّجْنُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا يَدْعُونَنِىٓ إِلَيْهِ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّى كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُن مِّنَ ٱلْجَٰهِلِينَ

    Kale Rabbissicnu ehabbu ileyye mimma yed’uneniy ileyh* we illa tasrif anniy keydehunne asbu ileyhinne we ekun minel cahiliyn

  35. فَٱسْتَجَابَ لَهُۥ رَبُّهُۥ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ

    Festecabe lehu Rabbuhu fesarefe anhu keydehunne, inneHU HUwes Semiy’ul Aliym

  36. ثُمَّ بَدَا لَهُم مِّنۢ بَعْدِ مَا رَأَوُا۟ ٱلْـَٔايَٰتِ لَيَسْجُنُنَّهُۥ حَتَّىٰ حِينٍ

    Summe beda lehum min ba’di ma raewul ayati le yescununnehu hatta hıyn

  37. وَدَخَلَ مَعَهُ ٱلسِّجْنَ فَتَيَانِ قَالَ أَحَدُهُمَآ إِنِّىٓ أَرَىٰنِىٓ أَعْصِرُ خَمْرًا وَقَالَ ٱلْـَٔاخَرُ إِنِّىٓ أَرَىٰنِىٓ أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِى خُبْزًا تَأْكُلُ ٱلطَّيْرُ مِنْهُ نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِۦٓ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ

    We dehale meahussicne feteyan* kale ehaduhuma inniy eraniy a’sıru hamra* we kalel aharu inniy eraniy ahmilu fewka ra’siy hubzen te’kulut tayru minh* nebbi’na Bi te’wiylih* inna nerake minel muhsiniyn

  38. قَالَ لَا يَأْتِيكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقَانِهِۦٓ إِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيلِهِۦ قَبْلَ أَن يَأْتِيَكُمَا ذَٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِى رَبِّىٓ إِنِّى تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ كَٰفِرُونَ

    Kale la ye’tiykuma taamun turzekanihi illa nebbe’tukuma Bi te’wiylihi kable en ye’tiyekuma* zalikuma mimma alemeniy Rabbiy* inniy terektu millete kawmin la yu’minune Billahi we hum Bil ahireti hum kafirun

  39. وَٱتَّبَعْتُ مِلَّةَ ءَابَآءِىٓ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ مَا كَانَ لَنَآ أَن نُّشْرِكَ بِٱللَّهِ مِن شَىْءٍ ذَٰلِكَ مِن فَضْلِ ٱللَّهِ عَلَيْنَا وَعَلَى ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ

    Wetteba’tu millete abaiy İbrahiyme we İshaka we Ya’kub* ma kane lena en nuşrike Billahi min şey’* zalike min fadlillahi aleyna we alenNasi we lakinne ekseranNasi la yeşkurun

  40. يَٰصَٰحِبَىِ ٱلسِّجْنِ ءَأَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ

    Ya sahıbeyissicni e erbabun muteferrikune hayrun emillahul Wahıd’ul Kahhar

  41. مَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِهِۦٓ إِلَّآ أَسْمَآءً سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَٰنٍ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّآ إِيَّاهُ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلْقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

    Ma ta’budune min duniHİ illa Esmaen semmeytumuha entum we abaukum ma enzelAllahu Biha min sultan* inil hukmu illa Lillah* emera ella ta’budu illa iyyaHU, zalikedDiynul kayyimu we lakinne ekseranNasi la ya’lemun

  42. يَٰصَٰحِبَىِ ٱلسِّجْنِ أَمَّآ أَحَدُكُمَا فَيَسْقِى رَبَّهُۥ خَمْرًا وَأَمَّا ٱلْـَٔاخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ ٱلطَّيْرُ مِن رَّأْسِهِۦ قُضِىَ ٱلْأَمْرُ ٱلَّذِى فِيهِ تَسْتَفْتِيَانِ

    Ya sahıbeyissicni emma ehadukuma feyeskıy Rabbehu hamra* we emmel aharu feyuslebu fete’kulut tayru min re’sih* kudıyel emrulleziy fiyhi testeftiyan

  43. وَقَالَ لِلَّذِى ظَنَّ أَنَّهُۥ نَاجٍ مِّنْهُمَا ٱذْكُرْنِى عِندَ رَبِّكَ فَأَنسَىٰهُ ٱلشَّيْطَٰنُ ذِكْرَ رَبِّهِۦ فَلَبِثَ فِى ٱلسِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ

    We kale lilleziy zanne ennehu nacin minhumezkurniy ‘ınde Rabbik* feensahuş şeytanu zikre Rabbihi felebise fiyssicni bid’a siniyn

  44. وَقَالَ ٱلْمَلِكُ إِنِّىٓ أَرَىٰ سَبْعَ بَقَرَٰتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعَ سُنۢبُلَٰتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَٰتٍ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَأُ أَفْتُونِى فِى رُءْيَٰىَ إِن كُنتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُونَ

    We kalel meliku inniy era seb’a bekaratin simanin ye’kuluhunne seb’un ıcafun we seb’a sunbulatin hudrin we uhara yabisat* ya eyyuhel meleu eftuniy fiy ru’yaye in kuntum lirru’ya ta’burun

  45. قَالُوٓا۟ أَضْغَٰثُ أَحْلَٰمٍ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ ٱلْأَحْلَٰمِ بِعَٰلِمِينَ

    Kalu adğasu ahlam* we ma nahnu Bi te’wiylil ahlami Bi alimiyn

  46. وَقَالَ ٱلَّذِى نَجَا مِنْهُمَا وَٱدَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ أَنَا۠ أُنَبِّئُكُم بِتَأْوِيلِهِۦ فَأَرْسِلُونِ

    We kalelleziy neca minhuma weddekera ba’de ummetin ene unebbiukum Bi te’wiylihi feersilun

  47. يُوسُفُ أَيُّهَا ٱلصِّدِّيقُ أَفْتِنَا فِى سَبْعِ بَقَرَٰتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعِ سُنۢبُلَٰتٍ خُضْرٍ وَأُخَرَ يَابِسَٰتٍ لَّعَلِّىٓ أَرْجِعُ إِلَى ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ

    Yusufu eyyuhes sıddiyku eftina fiy seb’ı bekaratin simanin ye’kulununne seb’un ıcafun we seb’ı sunbulatin hudrin we uhara yabisatin, lealliy erci’u ilenNasi leallehum ya’lemun

  48. قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَبًا فَمَا حَصَدتُّمْ فَذَرُوهُ فِى سُنۢبُلِهِۦٓ إِلَّا قَلِيلًا مِّمَّا تَأْكُلُونَ

    Kale tezreune seb’a siniyne deeba* fema hasadtum fezeruhu fiy sunbulihi illa kaliylen mimma te’kulun

  49. ثُمَّ يَأْتِى مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلًا مِّمَّا تُحْصِنُونَ

    Summe ye’tiy min ba’di zalike seb’un şidadun ye’kulne ma kaddemtum lehunne illa kaliylen mimma tuhsınun

  50. ثُمَّ يَأْتِى مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ عَامٌ فِيهِ يُغَاثُ ٱلنَّاسُ وَفِيهِ يَعْصِرُونَ

    Summe ye’tiy min ba’di zalike amun fiyhi yuğasun Nasu we fiyhi ya’sırun

  51. وَقَالَ ٱلْمَلِكُ ٱئْتُونِى بِهِۦ فَلَمَّا جَآءَهُ ٱلرَّسُولُ قَالَ ٱرْجِعْ إِلَىٰ رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ ٱلنِّسْوَةِ ٱلَّٰتِى قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ إِنَّ رَبِّى بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌ

    We kalel meliku’tuniy Bih* felemma caehur Rasulu kalercı’ ila Rabbike fes’elhu ma balunniswetillatiy katta’ne eydiyehunne, inne Rabbi Bi keydihinne Aliym

  52. قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ إِذْ رَٰوَدتُّنَّ يُوسُفَ عَن نَّفْسِهِۦ قُلْنَ حَٰشَ لِلَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِن سُوٓءٍ قَالَتِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْـَٰٔنَ حَصْحَصَ ٱلْحَقُّ أَنَا۠ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

    Kale ma hatbukunne iz rawedtunne Yusufe ‘an nefsih* kulne haşe Lillahi ma alimna aleyhi min suin, kaletimraetul aziyzil’ANe hashasal hakk* ene rawedtuhu ‘an nefsihi we innehu lemines sadikıyn

  53. ذَٰلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّى لَمْ أَخُنْهُ بِٱلْغَيْبِ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى كَيْدَ ٱلْخَآئِنِينَ

    Zalike li ya’leme enniy lem ehunhu Bil ğaybi we ennAllahe la yehdiy keydel hainiyn

  54. وَمَآ أُبَرِّئُ نَفْسِىٓ إِنَّ ٱلنَّفْسَ لَأَمَّارَةٌۢ بِٱلسُّوٓءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّىٓ إِنَّ رَبِّى غَفُورٌ رَّحِيمٌ

    We ma uberriu nefsiy* innen nefse leemmaretun Bissui illa ma rahıme Rabbiy* inne Rabbiy Ğafurun Rahıym

  55. وَقَالَ ٱلْمَلِكُ ٱئْتُونِى بِهِۦٓ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِى فَلَمَّا كَلَّمَهُۥ قَالَ إِنَّكَ ٱلْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ

    We kalel meliku’tuniy Bihi estahlıshu li nefsiy* felemma kellemehu kale innekel yewme ledeyna mekiynun emiyn

  56. قَالَ ٱجْعَلْنِى عَلَىٰ خَزَآئِنِ ٱلْأَرْضِ إِنِّى حَفِيظٌ عَلِيمٌ

    Kalec’alniy ala hazainil Ard* inniy Hafiyzun Aliym

  57. وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِى ٱلْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَآءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَن نَّشَآءُ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ

    We kezalike mekkenna li Yusufe fiyl Ard* yetebewweu minha haysu yeşa’* nusıybu Bi rahmetina men neşau we la nudıy’u ecrel muhsiniyn

  58. وَلَأَجْرُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ

    We leecrul’ahireti hayrun lilleziyne amenu we kanu yettekun

  59. وَجَآءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُۥ مُنكِرُونَ

    We cae ıhwetu Yusufe fedehalu aleyhi fearefehum we hum lehu munkirun

  60. وَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ قَالَ ٱئْتُونِى بِأَخٍ لَّكُم مِّنْ أَبِيكُمْ أَلَا تَرَوْنَ أَنِّىٓ أُوفِى ٱلْكَيْلَ وَأَنَا۠ خَيْرُ ٱلْمُنزِلِينَ

    We lemma cehhezehum Bi cehazihim kale’tuniy Bi ehın lekum min ebiykum* ela terawne enniy ufil keyle we ene hayrul munziliyn

  61. فَإِن لَّمْ تَأْتُونِى بِهِۦ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِندِى وَلَا تَقْرَبُونِ

    Fein lem te’tuniy Bihi fela keyle lekum ındiy we la takrebun

  62. قَالُوا۟ سَنُرَٰوِدُ عَنْهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَٰعِلُونَ

    Kalu senurawidu anhu ebahu we inna le faılun

  63. وَقَالَ لِفِتْيَٰنِهِ ٱجْعَلُوا۟ بِضَٰعَتَهُمْ فِى رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَآ إِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

    We kale liftiyanihic’alu bidaatehum fiy rihalihim leallehum ya’rifuneha izenkalebu ila ehlihim leallehum yerci’un

  64. فَلَمَّا رَجَعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيهِمْ قَالُوا۟ يَٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَآ أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ

    Felemma raceu ila ebiyhim kalu ya ebana muni’a minnel keylu feersil meana ehana nektel we inna lehu lehafizun

  65. قَالَ هَلْ ءَامَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَآ أَمِنتُكُمْ عَلَىٰٓ أَخِيهِ مِن قَبْلُ فَٱللَّهُ خَيْرٌ حَٰفِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ

    Kale hel amenukum aleyhi illa kema emintukum ala ehıyhi min kabl* fAllahu hayrun hafizan we HUwe Erhamur Rahımiyn

  66. وَلَمَّا فَتَحُوا۟ مَتَٰعَهُمْ وَجَدُوا۟ بِضَٰعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ قَالُوا۟ يَٰٓأَبَانَا مَا نَبْغِى هَٰذِهِۦ بِضَٰعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ذَٰلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ

    We lemma fetehu metaahum wecedu bidaatehum ruddet ileyhim* kalu ya ebana ma nebğiy* hazihi bidaatuna ruddet ileyna* we nemiyru ehlena we nahfezu ehana we nezdadu keyle beıyr* zalike keylun yesiyr

  67. قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُۥ مَعَكُمْ حَتَّىٰ تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِّنَ ٱللَّهِ لَتَأْتُنَّنِى بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يُحَاطَ بِكُمْ فَلَمَّآ ءَاتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌ

    Kale len ursilehu meakum hatta tu’tuni mewsikan minAllahi lete’tunneniy Bihi illa en yuhata Bikum* felemma atewhu mewsikahum kalellahu ala ma nekulu wekiyl

  68. وَقَالَ يَٰبَنِىَّ لَا تَدْخُلُوا۟ مِنۢ بَابٍ وَٰحِدٍ وَٱدْخُلُوا۟ مِنْ أَبْوَٰبٍ مُّتَفَرِّقَةٍ وَمَآ أُغْنِى عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ

    We kale ya beniyye la tedhulu min babin wahıdin wedhulu min ebwabin muteferrikatin, we ma uğniy ankum minAllahi min şey’in, inil hukmu illa Lillah* aleyhi tewekkeltu, we aleyhi fel yetewekkelil mutewekkilun

  69. وَلَمَّا دَخَلُوا۟ مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُم مَّا كَانَ يُغْنِى عَنْهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ إِلَّا حَاجَةً فِى نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَىٰهَا وَإِنَّهُۥ لَذُو عِلْمٍ لِّمَا عَلَّمْنَٰهُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

    We lemma dehalu min haysu emerehum ebuhum* ma kane yuğniy anhum minAllahi min şey’in illa haceten fiy nefsi Ya’kube kadaha* we innehu lezu ılmin lima allemnahu we lakinne ekseren Nasi la ya’lemun

  70. وَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَخَاهُ قَالَ إِنِّىٓ أَنَا۠ أَخُوكَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

    We lemma dehalu ala Yusufe awa ileyhi ehahu kale inniy ene ehuke fela tebteis Bima kanu ya’melun

  71. فَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ ٱلسِّقَايَةَ فِى رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا ٱلْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَٰرِقُونَ

    Felemma cehhezehum Bi cehazihim ce’ales sikayete fiy rahli ehıyhi summe ezzene muezzinun eyyetuhel ıyru innekum le sarikun

  72. قَالُوا۟ وَأَقْبَلُوا۟ عَلَيْهِم مَّاذَا تَفْقِدُونَ

    Kalu we akbelu aleyhim maza tefkıdun

  73. قَالُوا۟ نَفْقِدُ صُوَاعَ ٱلْمَلِكِ وَلِمَن جَآءَ بِهِۦ حِمْلُ بَعِيرٍ وَأَنَا۠ بِهِۦ زَعِيمٌ

    Kalu nefkıdu suwaalmeliki we limen cae Bihi hımlu beıyrin we ene Bihi zaıym

  74. قَالُوا۟ تَٱللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُم مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَٰرِقِينَ

    Kalu tAllahi lekad alimtum ma ci’na li nufside fiyl Ardı we ma kunna sarikıyn

  75. قَالُوا۟ فَمَا جَزَٰٓؤُهُۥٓ إِن كُنتُمْ كَٰذِبِينَ

    Kalu fema cezauhu in kuntum kazibiyn

  76. قَالُوا۟ جَزَٰٓؤُهُۥ مَن وُجِدَ فِى رَحْلِهِۦ فَهُوَ جَزَٰٓؤُهُۥ كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلظَّٰلِمِينَ

    Kalu cezauhu men wucide fiy rahlihi fehuwe cezauh* kezalike necziz zalimiyn

  77. فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَآءِ أَخِيهِ ثُمَّ ٱسْتَخْرَجَهَا مِن وِعَآءِ أَخِيهِ كَذَٰلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِى دِينِ ٱلْمَلِكِ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ نَرْفَعُ دَرَجَٰتٍ مَّن نَّشَآءُ وَفَوْقَ كُلِّ ذِى عِلْمٍ عَلِيمٌ

    Febedee Bi ew’ıyetihim kable wi’ai ehıyhi summestahreceha min wi’ai ehıyh* kezalike kidna liYusuf* ma kane liye’huze ehahu fiy diynilmeliki illa en yeşaAllahu, nerfeu derecatin men neşa’* we fewka kulli ziy ılmin Aliym

  78. قَالُوٓا۟ إِن يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَّهُۥ مِن قَبْلُ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِى نَفْسِهِۦ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ قَالَ أَنتُمْ شَرٌّ مَّكَانًا وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ

    Kalu in yesrık fekad sereka ehun lehu min kabl* feeserreha Yusufu fiy nefsihi we lem yubdiha lehum kale entum şerrun mekana* wAllahu a’lemu Bima tasıfun

  79. قَالُوا۟ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبًا شَيْخًا كَبِيرًا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ

    Kalu ya eyyuhel aziyzu inne lehu eben şeyhan kebiyran fehuz ehadena mekaneh* inna nerake minel muhsiniyn

  80. قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ أَن نَّأْخُذَ إِلَّا مَن وَجَدْنَا مَتَٰعَنَا عِندَهُۥٓ إِنَّآ إِذًا لَّظَٰلِمُونَ

    Kale me’azallahi en ne’huze illa men wecedna metaana ‘ındehu inna izen lezalimun

  81. فَلَمَّا ٱسْتَيْـَٔسُوا۟ مِنْهُ خَلَصُوا۟ نَجِيًّا قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُم مَّوْثِقًا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِى يُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ ٱلْأَرْضَ حَتَّىٰ يَأْذَنَ لِىٓ أَبِىٓ أَوْ يَحْكُمَ ٱللَّهُ لِى وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَٰكِمِينَ

    Felemmestey’esu minhu halesu neciyya* kale kebiyruhum elem ta’lemu enne ebakum kad ehaze aleykum mewsikan minAllahi we min kablu ma ferrattum fiy Yusuf* felen ebrahal’Arda hatta ye’zene liy ebiy ew yahkumAllahu liy* we HUwe hayrul hakimiyn

  82. ٱرْجِعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيكُمْ فَقُولُوا۟ يَٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حَٰفِظِينَ

    İrci’u ila ebiykum fekulu ya ebana innebneke seraka, we ma şehidna illa Bima alimna we ma kunna lilğaybi hafizıyn

  83. وَسْـَٔلِ ٱلْقَرْيَةَ ٱلَّتِى كُنَّا فِيهَا وَٱلْعِيرَ ٱلَّتِىٓ أَقْبَلْنَا فِيهَا وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ

    Wes’elil karyetelletiy kunna fiyha wel ıyralletiy akbelna fiyha* we inna lesadikun

  84. قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبْرٌ جَمِيلٌ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَأْتِيَنِى بِهِمْ جَمِيعًا إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ

    Kale bel sewwelet lekum enfusukum emra* fesabrun cemiyl* asellahu en ye’tiyeniy Bihim cemiy’a* inneHU HUwel Aliymul Hakiym

  85. وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَٰٓأَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَٱبْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ ٱلْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ

    We tewella anhum we kale ya esefa ala Yusufe webyaddat aynahu minel huzni fehuwe kezıym

  86. قَالُوا۟ تَٱللَّهِ تَفْتَؤُا۟ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ ٱلْهَٰلِكِينَ

    Kalu tAllahi tefteu tezkuru Yusufe hatta tekune haradan ew tekune minel halikiyn

  87. قَالَ إِنَّمَآ أَشْكُوا۟ بَثِّى وَحُزْنِىٓ إِلَى ٱللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

    Kale innema eşku bessiy we huzniy ilAllahi we a’lemu minAllahi ma la ta’lemun

  88. يَٰبَنِىَّ ٱذْهَبُوا۟ فَتَحَسَّسُوا۟ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوا۟ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ إِنَّهُۥ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْكَٰفِرُونَ

    Ya beniyyezhebu fe tehassesu min Yusufe we ehıyhi we la tey’esu min rawhıllah* innehu la yey’esu min rawhıllahi illel kawmul kafirun

  89. فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ قَالُوا۟ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَٰعَةٍ مُّزْجَىٰةٍ فَأَوْفِ لَنَا ٱلْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَآ إِنَّ ٱللَّهَ يَجْزِى ٱلْمُتَصَدِّقِينَ

    Felemma dehalu aleyhi kalu ya eyyuhel aziyzu messena we ehlened durru we ci’na Bi bidaatin muzcatin feewfi lenel keyle we tesaddak aleyna* innAllahe yeczil mutesaddikıyn

  90. قَالَ هَلْ عَلِمْتُم مَّا فَعَلْتُم بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنتُمْ جَٰهِلُونَ

    Kale hel alimtum ma fealtum Bi Yusufe we ehıyhi iz entum cahilun

  91. قَالُوٓا۟ أَءِنَّكَ لَأَنتَ يُوسُفُ قَالَ أَنَا۠ يُوسُفُ وَهَٰذَآ أَخِى قَدْ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَآ إِنَّهُۥ مَن يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ

    Kalu einneke leente Yusuf* kale ene Yusufu we haza ehıy* kad mennAllahu aleyna* innehu men yettekı we yasbir feinnAllahe la yudıy’u ecrel muhsiniyn

  92. قَالُوا۟ تَٱللَّهِ لَقَدْ ءَاثَرَكَ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَإِن كُنَّا لَخَٰطِـِٔينَ

    Kalu tAllahi lekad aserekallahu aleyna we in kunna le hatıiyn

  93. قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ ٱلْيَوْمَ يَغْفِرُ ٱللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ

    Kale la tesriybe aleykumul yewm* yağfirullahu lekum, we HUwe Erhamur Rahımiyn

  94. ٱذْهَبُوا۟ بِقَمِيصِى هَٰذَا فَأَلْقُوهُ عَلَىٰ وَجْهِ أَبِى يَأْتِ بَصِيرًا وَأْتُونِى بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ

    İzhebu Bi kamiysıy haza feelkuhu ala wechi ebiy ye’ti basıyra* we’tuniy Bi ehlikum ecmeıyn

  95. وَلَمَّا فَصَلَتِ ٱلْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّى لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْلَآ أَن تُفَنِّدُونِ

    We lemma fesaletil ‘ıyru kale ebuhum inniy le ecidu riyha Yusufe lewla en tufennidun

  96. قَالُوا۟ تَٱللَّهِ إِنَّكَ لَفِى ضَلَٰلِكَ ٱلْقَدِيمِ

    Kalu tAllahi inneke lefiy dalalikel kadiym

  97. فَلَمَّآ أَن جَآءَ ٱلْبَشِيرُ أَلْقَىٰهُ عَلَىٰ وَجْهِهِۦ فَٱرْتَدَّ بَصِيرًا قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّىٓ أَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

    Fe lemma en cael beşiyru elkahu ala wechihi fertedde basıyra* kale elem ekul lekum inniy a’lemu minAllahi ma la ta’lemun

  98. قَالُوا۟ يَٰٓأَبَانَا ٱسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَآ إِنَّا كُنَّا خَٰطِـِٔينَ

    Kalu ya ebanestağfirlena zunubena inna kunna hatıiyn

  99. قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّىٓ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ

    Kale sewfe estağfiru lekum Rabbiy* inneHU HUwel Ğafurun Rahıym

  100. فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَبَوَيْهِ وَقَالَ ٱدْخُلُوا۟ مِصْرَ إِن شَآءَ ٱللَّهُ ءَامِنِينَ

    Felemma dehalu ala Yusufe awa ileyhi ebeweyhi we kaledhulu mısra inşaAllahu aminiyn

  101. وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى ٱلْعَرْشِ وَخَرُّوا۟ لَهُۥ سُجَّدًا وَقَالَ يَٰٓأَبَتِ هَٰذَا تَأْوِيلُ رُءْيَٰىَ مِن قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّى حَقًّا وَقَدْ أَحْسَنَ بِىٓ إِذْ أَخْرَجَنِى مِنَ ٱلسِّجْنِ وَجَآءَ بِكُم مِّنَ ٱلْبَدْوِ مِنۢ بَعْدِ أَن نَّزَغَ ٱلشَّيْطَٰنُ بَيْنِى وَبَيْنَ إِخْوَتِىٓ إِنَّ رَبِّى لَطِيفٌ لِّمَا يَشَآءُ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ

    We refe’a ebeweyhi ‘alel Arşi we harru lehu succeda* we kale ya ebeti haza te’wiylu ru’yaye min kabl* kad ce’aleha Rabbiy Hakka* we kad ahsene Biy iz ahreceniy minessicni we cae Bikum minel bedwi min ba’di en nezeğaşşeytanu beyniy we beyne ıhwetiy* inne Rabbiy Latıyfun lima yeşa’* inneHU HUwel Aliymul Hakiym

  102. رَبِّ قَدْ ءَاتَيْتَنِى مِنَ ٱلْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِى مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ أَنتَ وَلِىِّۦ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ تَوَفَّنِى مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ

    Rabbi kad ateyteniy minel mulki we allemteniy min te’wiylil ehadiys* FatıresSemawati wel Ardı ente weliyyiy fiyd dunya wel ahireti, teweffeniy muslimen we elhıkniy Bissalihıyn

  103. ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوٓا۟ أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ

    Zalike min enbail ğaybi nuhıyhi ileyk* we ma kunte ledeyhim iz ecmeu emrehum we hum yemkurun

  104. وَمَآ أَكْثَرُ ٱلنَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ

    We ma ekserunNasi welew haraste Bi mu’miniyn

  105. وَمَا تَسْـَٔلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَٰلَمِينَ

    We ma tes’eluhum aleyhi min ecr* in huwe illa zikrun lil alemiyn

  106. وَكَأَيِّن مِّنْ ءَايَةٍ فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ

    We keeyyin min ayetin fiys Semawati wel Ardı yemurrune aleyha we hum anha mu’ridun

  107. وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُم بِٱللَّهِ إِلَّا وَهُم مُّشْرِكُونَ

    We ma yu’minu ekseruhum Billahi illa we hum muşrikun

  108. أَفَأَمِنُوٓا۟ أَن تَأْتِيَهُمْ غَٰشِيَةٌ مِّنْ عَذَابِ ٱللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

    Efeeminu en te’tiyehum ğaşiyetun min azabillahi ew te’tiyehumussaatu bağteten we hum la yeş’urun

  109. قُلْ هَٰذِهِۦ سَبِيلِىٓ أَدْعُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا۠ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِى وَسُبْحَٰنَ ٱللَّهِ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ

    Kul hazihi sebiyliy ed’u ilAllahi ala basıyretin ene we menittebe’aniy* we subhanAllahi we ma ene minel muşrikiyn

  110. وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِىٓ إِلَيْهِم مِّنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰٓ أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَدَارُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

    We ma erselna min kablike illa ricalen nuhiy ileyhim min ehlil kura* efelem yesiyru fiyl Ardı feyenzuru keyfe kane akıbetulleziyne min kablihim* we ledarul ahireti hayrun lilleziynettekaw* efela ta’kılun

  111. حَتَّىٰٓ إِذَا ٱسْتَيْـَٔسَ ٱلرُّسُلُ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا۟ جَآءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّىَ مَن نَّشَآءُ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ ٱلْقَوْمِ ٱلْمُجْرِمِينَ

    Hatta izestey’eser Rusulu we zannu ennehum kad kuzibu caehum nasruna, fenucciye men neşa’u, we la yuraddu be’suna anil kawmil mucrimiyn

  112. لَقَدْ كَانَ فِى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّأُو۟لِى ٱلْأَلْبَٰبِ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَىٰ وَلَٰكِن تَصْدِيقَ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَىْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

    Lekad kane fiy kasasıhim ‘ıbretun li ulil elbab* ma kane hadiysen yuftera we lakin tasdiykalleziy beyne yedeyhi we tafsıyle kulli şey’in we huden we rahmeten li kawmin yu’minun

Frekans

Âyetin harf değerlerinden (ebced) üretilen ses; okuyuştan bağımsızdır.

Sütun yüksekliği = ağırlık (adet); konum = frekans (logaritmik)

Seçenekler
Ses türü
Çalış biçimi
Harf tablosu
HarfAdetHzBantKatlı Hz
ا12931Zarf1024
ب2692Zarf1024
ج803Zarf768
د1414Zarf1024
ه3805Zarf640
و4876Zarf768
ز347Zarf896
ح1018Zarf1024
ط199Zarf1152
ي61210Zarf640
ك21920Zarf640
ل80830Zarf960
م48840Zarf640
ن63250Zarf800
س16660Zarf960
ع21870Zarf1120
ف19880Zarf640
ص6190Zarf720
ق193100Taşıyıcı800
ر255200Taşıyıcı800
ش42300Taşıyıcı600
ت233400Taşıyıcı800
ث29500Taşıyıcı1000
خ71600Taşıyıcı600
ذ81700Taşıyıcı700
ض32800Taşıyıcı800
ظ14900Taşıyıcı900
غ281000Taşıyıcı1000
Âyetin toplam ebcedi497184

Toplam yalnız sayı olarak gösterilir; sese katılmaz. Ses tümüyle harflerden gelir.

Ölçüm grafikleri

Grafikler ses çalarken dolar.

Nasıl çalışır

Yalnız harf değerlerinden türetilir; okuyuştan bağımsızdır. 100 Hz altı: zarf modülasyonu · 100 Hz ve üstü: taşıyıcı ton; 100 Hz üstü harfi olmayan âyette harfler oktav-katlanarak taşır. Ses tarayıcıda anlık üretilir, dosya yoktur.

Ardışık: sesli okumadaki sırayla her âyetin kendi frekans profili (taşıyıcıları ve zarfı) art arda çalınır; âyet süresi harf sayısıyla orantılıdır, çalan âyet listede işaretlenir.

Akış: harf dizisi tek dalga olarak, faz kesilmeden; her harf kendi frekansında k tam periyot sürer (öz süre = Σ 1/değer). Katlamalı kipte harf başına tempo sabittir.

Sûre düzeyinde de ses yalnız harflerden gelir; Ardışık kipte her âyet kendi harfleriyle, sırayla çalınır.